Saterdag, Junie 02, 2018

Beauty and the Beast

Daar is 'n paar interessante idees in Jean Cocteau se 1946 weergawe van Beauty and the Beast.

Die gegewe is min of meer dieselfde - 'n sukkelende ou man pluk 'n roos vir sy dogter uit die tuin van 'n monster en hy word ter dood veroordeel. Maar die Monster neem sy dogter in haar pa se plek gevange - 'n lewenslange vonnis.

Daar lewe die twee saam, stoksielalleen - soos in die Disney weergawes uit die 1990s en 2016 - in 'n betowerde kasteel in iewers-iewersland.

Die monster sit sy beste voetjie voor - soveel as wat 'n tronkbewaarder in sy posisie kan - en koester haar met mooi rokke en parfuum en lang sugte van liefde.

Op een stadium merk Belle op: alles in hierdie kasteel is so mooi - asof jy hoop dat dit my verby jou afskuwelikheid sal laat sien.

Wat die film werklik groot maak is die uiteindelike oomblik van transformasie, wanneer die Monster ( wat vir Belle oorgewen het ) transformeer in die Prins in.

Soos 'n dier wat makgemaak word.
Belle laat die Monster toe om water uit haar hande te drink
In die 1946 fliek is daar geen CGI nie - die Monster se karkas val soos 'n jas van die Prins af en lê op die grond, vir beide Belle (in skok) en die Prins om te aanskou.

Wanneer Belle haar sterwende pa vroeër in die fliek sien sê sy "ek sal gelukkig wees as ek hom net van sy askuwelikheid kan laat vergeet".

En hier is dit nou - al die afskuwelikheid afgeskud en lê op die grond.

Maar dit voel inderdaad asof meer verloor is as wat gewen is.

Belle se eerste reaksie, wanneer sy na die Prins se gesig kyk - is dat hy haar aan 'n vorige minnaar herinner.

Die Prins vra - is jy teleurgesteld? en sy antwoord beide "ja" en "nee".

Hierin lê die krag van Beauty and the Beast - die afskuwelike Monster is van 'n ander plek en tyd. Die Prins, met sy groot glimlag, is herkenbaar van hierdie wêreld: een van baie, nie een alleen nie.

Die Monster sal gemis word, maar eers wanneer hy sterf.

Die fliek fokus vir oulaas op die stomende karkas van die Monster (soos die placenta van 'n baba), wanneer Belle en haar Prins verdwyn.

Wat verby is is verby.

Geen opmerkings nie :

Plaas 'n opmerking